incalculeren

Dutch

Etymology

From in + calculeren.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈɪn.kɑl.kyˌleː.rə(n)/
  • (file)
  • Hyphenation: in‧cal‧cu‧le‧ren

Verb

incalculeren

  1. (literal and figurative) to take into account, to include in a calculation

Inflection

Inflection of incalculeren (weak, separable)
infinitive incalculeren
past singular calculeerde in
past participle ingecalculeerd
infinitive incalculeren
gerund incalculeren n
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular calculeer incalculeerde inincalculeerincalculeerde
2nd person sing. (jij) calculeert incalculeerde inincalculeertincalculeerde
2nd person sing. (u) calculeert incalculeerde inincalculeertincalculeerde
2nd person sing. (gij) calculeert incalculeerde inincalculeertincalculeerde
3rd person singular calculeert incalculeerde inincalculeertincalculeerde
plural calculeren incalculeerden inincalculerenincalculeerden
subjunctive sing.1 calculere incalculeerde inincalculereincalculeerde
subjunctive plur.1 calculeren incalculeerden inincalculerenincalculeerden
imperative sing. calculeer in
imperative plur.1 calculeert in
participles incalculerendingecalculeerd
1) Archaic.

Synonyms

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.