excelleren

Dutch

Etymology

From French exceller with the suffix -eren.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌɛk.səˈleː.rə(n)/
  • (file)

Verb

excelleren

  1. to excel
    Synonyms: uitblinken, uitmunten

Inflection

Inflection of excelleren (weak)
infinitive excelleren
past singular excelleerde
past participle geëxcelleerd
infinitive excelleren
gerund excelleren n
present tense past tense
1st person singular excelleerexcelleerde
2nd person sing. (jij) excelleertexcelleerde
2nd person sing. (u) excelleertexcelleerde
2nd person sing. (gij) excelleertexcelleerde
3rd person singular excelleertexcelleerde
plural excellerenexcelleerden
subjunctive sing.1 excellereexcelleerde
subjunctive plur.1 excellerenexcelleerden
imperative sing. excelleer
imperative plur.1 excelleert
participles excellerendgeëxcelleerd
1) Archaic.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.