крыўдзіць

Belarusian

Alternative forms

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *krivьditi. By surface analysis, кры́ўда (krýŭda) + -іць (-icʹ). Compare Czech křivdit, Polish krzywdzić, Ukrainian кри́вдити (krývdyty).

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkrɨu̯d͡zʲit͡sʲ]
  • (file)

Verb

кры́ўдзіць • (krýŭdzicʹ) impf (perfective пакры́ўдзіць)

  1. to offend, to wrong, to hurt
    Дрэ́нны ён хло́пец: наво́шта было́ так кры́ўдзіць ма́тку, каза́ць ёй такі́я дзёрзкія сло́вы?
    Drénny jon xlópjec: navóšta byló tak krýŭdzicʹ mátku, kazácʹ joj takíja dzjórzkija slóvy?
    He is a bad guy: why did he offend his mother so much, say such bold words to her?
    І калі́ здзе́куецца на́да мно́ю хто́сьці — Над Ба́цькаўшчынай здзе́куецца ён маёй, Калі́ ж над ёй — мяне́ тым кры́ўдзіць найцяжэ́й.
    I kalí zdzjékujecca náda mnóju xtósʹci — Nad Bácʹkaŭščynaj zdzjékujecca jon majój, Kalí ž nad joj — mjanjé tym krýŭdzicʹ najcjažéj.
    And when someone makes fun of me, he makes fun of my Motherland, and when he makes fun of her, he hurts me the most.

Conjugation

Derived terms

  • кры́ўдзіцца (krýŭdzicca, to take offense)
  • пакры́ўдзіць (pakrýŭdzicʹ), пакры́ўдзіцца (pakrýŭdzicca)
  • скры́ўдзіць (skrýŭdzicʹ)
  • укры́ўдзіць (ukrýŭdzicʹ)

References

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.